Drosera — roślina mięsożerna z lepkimi mackami

Drosera to jedna z najbardziej fascynujących roślin mięsożernych do obserwacji. Jej liście pokryte są czułkami zakończonymi błyszczącymi kroplami przypominającymi rosę — stąd jej nazwa "rosiczka" (rosa słoneczna). Ale ta rosa to pułapka: owady, które na niej siadają, przyklejają się, a liść powoli się zamyka, by je strawić.

Nasze odmiany Drosera

Drosera capensis (rosiczka przylądkowa) to najłatwiejszy w uprawie i najbardziej spektakularny gatunek w działaniu. Jej długie, wąskie liście pokryte czerwonymi, błyszczącymi czułkami widocznie owijają się wokół ofiar w ciągu kilku godzin — prawdziwy pokaz w zwolnionym tempie. To idealny Drosera na początek. Drosera aliciae tworzy zwartą i symetryczną rozetę liści o łopatkowatym kształcie ułożonych spiralnie, z każdą pokrytą migoczącymi kroplami. Bardziej dyskretny niż capensis, jest równie skuteczny i bardzo dekoracyjny dzięki geometrycznemu pokrojowi.

Jak działa pułapka Drosera?

Każdy czułek wytwarza lepki i słodki śluz, który przyciąga małe owady (muszki, ziemiórki, komary). Po kontakcie owad zostaje uwięziony przez lepką substancję. Sąsiednie czułki powoli wyginają się w stronę ofiary, aby zwiększyć kontakt, a liść zaczyna wydzielać enzymy trawienne. Trawienie trwa kilka dni, po czym liść rozkłada się i wraca do pierwotnego kształtu, gotowy na kolejne polowanie. Aby dowiedzieć się wszystkiego o roślinach mięsożernych do wnętrz, przeczytaj nasz kompletny przewodnik po roślinach mięsożernych.

Pielęgnacja Drosera

Drosera naturalnie rośnie na torfowiskach, co determinuje jej potrzeby: dużo wody, dużo światła i ubogą glebę. Używaj wyłącznie torfu jasnego lub mieszanki torf-perlit — nigdy zwykłej ziemi, która jest zbyt bogata i zniszczyłaby roślinę. Podlewaj metodą podstawki: utrzymuj stale 1-2 cm wody w podstawce, aby podłoże było cały czas wilgotne. Koniecznie używaj wody deszczowej, demineralizowanej lub osmotycznej — woda z kranu zawiera minerały toksyczne dla roślin mięsożernych. Nasz kompletny przewodnik podlewania opisuje różne metody.

Ekspozycja: maksymalna ilość światła

Drosera to roślina pełnego słońca. Im więcej światła bezpośredniego otrzymuje, tym bardziej czerwone i lepkie stają się jej czułki, a tym więcej owadów łapie. Idealnym miejscem jest parapet okna skierowanego na południe. Przy niedostatecznym świetle czułki bledną, produkują mniej śluzu, a roślina słabnie. Latem Drosera capensis można wystawić na balkon w pełnym słońcu — będzie zachwycona. Sprawdź nasz artykuł światło i wilgotność: jak znaleźć właściwą równowagę, aby ocenić oświetlenie swoich pomieszczeń.

Czy trzeba karmić Drosera?

Nie, Drosera żywi się samodzielnie. W pomieszczeniach łapie naturalnie obecne muszki i małe owady latające — jest też doskonałym sprzymierzeńcem w walce z ziemiórkami, które atakują doniczki innych roślin. Nigdy nie dawaj mu nawozów (ani do podłoża, ani dolistnie) i nie karm mięsem ani martwymi owadami zbyt dużymi — powoduje to gnicie liści.

Drosera i inne rośliny mięsożerne

Drosera świetnie komponuje się z innymi mięsożernymi, tworząc mini ogród torfowiskowy. Połącz ją z Sarracenia (rośliny dzbaneczkowe) dla efektu pionowego, Nepenthes (roślina dzbanusznikowa) wiszącą oraz Dionaea (łapacz much) dla różnorodności typów pułapek. Wszystkie te gatunki mają podobne wymagania co do wody i podłoża. Znajdziesz je wszystkie w kolekcji roślin mięsożernych oraz w kolekcji roślin kolekcjonerskich.